Bulsam da Bırakmasam Seni

Bir gün, bir gece,
Yaşanmamış bir anıyı
Koca bir ömür geçe,
Bir çıkmaz yolda, bir düşte,
Sevdasına geç kalmış bir gülüşte,
Dermansız derde verir gibi müjde;
Bulsam da bırakmasam seni

8 Eylül 2014, 00:43

Bazı insanlar gitse de çok özlersin. Özlem bitmez; ama istesen de bir araya gelemezsin; anılar depreşir korkarsın tekrar yok olurlar diye. Bu anlardan bir tanesinde, keşke mümkün olsa da yine, yeniden, hiç olmamış gibi başlamaya imkanım olsa derken yazıverdim. Üzülüyorum. Özlüyorum. En kötüsü de ne biliyor musun? Gittikçe daha fazla insan oluyorum.

Bir sabah uyanırsın

Bir sabah uyanırsın ses gelmez martılardan. Bir sabah sesi kesilmiştir serçelerin. Vapur ses vermez ta uzaktan. O sabah çıt çıkarmaz tereğin altındaki kumrular, kımıldamaz yapraklar.

Bir fişekle serilince yere, sözcükler tekrar gelmez dile. İçin içine, kan içine, gam içine dolar bekler.

Ya da sen uyurken biz umutla, titreyerek bekleriz başını; sen uyanmazsın sonra adın eş anlamlı olur mücadeleyle, biz de eğer uyanabilirsek bir başka sabah.

Vurulmuş başından belki yatıyor; ses yok, nefes yok. Dinlerken çığırdığı türküyü evvelden, neşeli halinden eser yok.

Böyle bu memleket, bir sabah uyanırsın olmadık güzellikler selamlar yattığın yerden. Bir sabah olur başka gün, uyanmasaydım dersin.

Hayat o ya, bir sabah olur, uyanamazsın, katilin gezerken omuzlarda...

Mordan Öte, Kızıldan Beri

Başka bir hayat mümkün, burada ve şimdi değil belki. Başka insanlar, başka başka insanlıklar. Mükemmel değiller hayallerimde bile, yine iki ileri bir geri. Mümkün elbette yeni fırtınalar ve denizler, başka kıyıların açıklarında. Başka yağmurlarda ıslanmak mümkün, başka bir gökkuşağı gibi: Mordan öte, kızıldan beri.

-

Elveda İstanbul

DateTime - 2014:05:30 07:44:36
ExposureTime - 1/5000 seconds
FNumber - 1.40
ExposureProgram - Aperture priority
ISOSpeedRatings - 100
FocalLength - 50.00 mm
Contrast - Hard
Saturation - Normal
Sharpness - Soft
Color Mode - B&W
Manual Focus

Sony Alpha 850 + Sony SAL-50F14


 

#diren

O son umudu arıyorsan

Ellerinden kaçıp giden,

Arzuysa yaşamaya dair

En değerli şey yitirilen.

Ne gülümsemenin kaldıysa tadı

Ne sevmenin, ne sövmenin.

Zihninse artık bitap düşüp

Bedeninden evvel pes eden;

Sabrın sınırından kaçıp da

Öfkenin girdabına kapılan,

Yüzmeye çabaladıkça dışına

Yorgunluktan boğulan...

Ama varsa hâlâ bir yüreğin

Durmadan, teklemeden atan,

En derinde yatan fikrinse

Kalbine, aklına güç katan

Durma bir kenarda, kalk

Bir kalem gibi bilen

Kuşan hakikati beline,

Davanı senin kadar iyi bilen

Haydi, gir koluna kardeşinin

Mücadeleye hâlâ kararlıysan

Tek bir şey demem mümkün sana:

Sonuna kadar diren.